• Όμορφες Τοποθεσίες

    Ερευνήστε, βρείτε, ταξιδέψτε σε μέρη ξεχωριστά. Παντού γύρω μας υπάρχουν μέρη με ομορφιές που σας περιμένουν να τις αποκαλύψετε. Μπορεί να είναι χιλιόμετρα μακρυά ή τρία τετράγωνα παρακάτω.

  • Άνθρωποι

    Ανακαλύψτε την ομορφιά που μπορεί να βρίσκεται σε ένα δάκρυ, σε μια κραυγή, σε ένα χαμόγελο. Παρτέ πινέλο και τα την RGB παλέτα σας και ζωγραφίστε πορτραίτα γεμάτα συναίσθημα...

  • Φύση

    Πετάει πετάει ο γαϊδαρος; Μπορεί ο γαΐδαρος να μην πετάει αλλά πετούν τα πουλιά και διάφορα έντομα. Η μαγεία της φύσης προσφέρει εξαιρετικά κάδρα για έναν φωτογράφο είτε πηγάζει από το πέταγμα ενός πουλιού, είτε από την απορημένη μουσούδα του αγαπημένου μας γαϊδαράκου.

  • Στούντιο

    Πολλές φορές τα τεχνικά μέσα και η ηρεμία του studio μας προσφέρουν εξαιρετικά αποτελέσματα. Εργαστείτε μέσα σε αυτό και εκμεταλευτείτε τις δυνατότητες που σας δίνει για να πετύχετε το τέλειο αποτέλεσμα.

  • Φως

    Αν δεν υπήρχε το φώς δεν θα υπήρχε φωτογραφία, δε θα υπήρχαν άνθρωποι, δε θα υπήρχε η γη. Τα όμορφα κόλπα του, μπορούν να σας κάνουν να ασχολείστε ώρες με αυτό αλλά ακόμα και να καταστρέψουν μία φωτογραφία σας. Το φως είναι ο σύμμαχός σας, στηριχτείτε πάνω του αλλά προσέξτε τις κινήσεις του.

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ISO. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ISO. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Το άνοιγμα του διαφράγματος (aperture), η ταχύτητα του κλείστρου (shutter speed) και το ISO καθορίζουν την έκθεση της λήψης, ενώ η καθεμία από αυτές τις λειτουργίες καθορίζουν άλλος παράγοντες όπως το βάθος πεδίου (DOF), η θολούρα (motion blur) και ο θόρυβος (noise). Αναλυτικότερα:






Το άνοιγμα του διαφράγματος (aperture) επιδρά στο βάθος πεδίου, δηλαδή το πεδίο όπου στην φωτογραφία δεν υπάρχει θολούρα και φαίνονται καθαρά τα χαρακτηριστικά. Όσο μικρότερο είναι το f (3.6, 4), τόσο μεγαλύτερο είναι το άνοιγμα του διαφράγματος και κατά συνέπεια τα αντικείμενα στο βάθος της φωτογραφίας θα φαίνονται περισσότερο «θολά». Αντίθετα, όσο μειώνουμε το άνοιγμα του διαφράγματος, επιλέγοντας μεγαλύτερο f (36), αυξάνουμε και το βάθος πεδίου, όπου στην φωτογραφία φαίνονται τα αντικείμενα καθαρά.
Η ταχύτητα του κλείστρου (shutter speed) επιδρά στην θολούρα της κίνησης (motion blur), δηλαδή με μικρή ταχύτητα κλείστρου, άρα μεγάλο χρόνο (3sec) τα κινούμενα αντικείμενα της φωτογραφίας φαίνονται θολά

Οι περισσότεροι φακοί dslr παρέχουν vibration reduction (VR), η οποία λειτουργία βοηθάει κατά κάποιον τρόπο να αποφύγουμε την θολούρα της φωτογραφίας. Ένας άλλος τρόπος είναι να χρησιμοποιήσουμε τρίποδο, το οποίο βοηθάει τη μηχανή να παραμένει ακίνητη κατά τη διάρκεια της λήψης.




Το ISO επιδρά στο μέγεθος του θορύβου στην φωτογραφία (noise), δηλαδή όσο αυξάνουμε το ISO (800, 1600) τόσο αυξάνουμε και την αντιδραστικότητα του αισθητήρα στο φως όπου στα πιο σκοτεινά σημεία της εικόνας έχουμε διάσπαρτα μικρά φωτεινά pixels.



Για την κατανόηση της λειτουργίας μιας dslr μηχανή , ο χρήστης πρέπει να μάθει αρχικά βασικές έννοιες και τους τρόπους λήψης, έννοιες όπως aperture που έχει να κάνει με το άνοιγμα του διαφράγματος, πόσο φως δηλαδή θα περάσει μέσα από το διάφραγμα και να αποτυπωθεί στη συνέχεια το είδωλο της λήψης στον αισθητήρα, shutter speed που αφορά τον χρόνο που παραμένει ανοιχτό το κλείστρο και ISO (International Organization for Standardization)που δηλώνει την ευαισθησία του αισθητήρα στο φως. Με λίγα λόγια aperture και shutter speed ελέγχουν μαζί την ποσότητα φωτός που επιδρούν πάνω στον αισθητήρα, ενώ το ISO ελέγχει το πόσο αντιδρά ο αισθητήρας στο φως.


Θα προσπαθήσω να σας δώσω μια γρήγορη εικόνα για το τι είναι το ISO, πριν το αναλύσουμε εκτενώς σε επόμενα άρθρα. Οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές έχουν κάποιες τιμές ISO που δείχνουν το επίπεδο ευαισθησίας τους στο φως. Η κανονική ρύθμιση για τις περισσότερες φωτογραφικές μηχανές είναι το ISO 100, αν και ορισμένες πάνε πιο χαμηλά προς το ISO 50. Η ευαισθησία μπορεί να αυξηθεί στα 200, 400, 800, ή ακόμα και 3.200. Οι High-end ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές SLR επιτρέπουν επίσης μερικές ενδιάμεσες αξίες. 

Όταν αυξάνεται η ευαισθησία, η καταγραφή του αισθητήρα ενισχύεται και τόσο λιγότερο φως χρειάζεται. Δυστυχώς, ο ανεπιθύμητος θόρυβος επίσης ενισχύεται. Αυτό δημιουργεί περισσότερο κοκκοειδής εικόνες, ακριβώς όπως και στη συμβατική φωτογραφία, αλλά λόγω διαφορετικών αιτίων. Είναι σαν να ανεβάζετε την ένταση ενός ραδιοφώνου με κακά ηχεία. Αυτό δεν θα ενισχύσει μόνο την επιθυμητή ένταση, αλλά και τον ανεπιθύμητο θόρυβο. Τον τελευταίο καιρό πολλές βελτιώσεις έχουν γίνει στην τεχνολογία αισθητήρων για τη μείωση του επιπέδου θορύβου σε υψηλότερες ταχύτητες ISO, ειδικά σε higher-end φωτογραφικές μηχανές.

Στο  παράδειγμα βλέπετε  πώς το επίπεδο ISO, επηρεάζει την τελική εικόνα:


Έτσι, η ερώτησή σας μπορεί να είναι: Γιατί πρέπει να χρησιμοποιήσω υψηλότερο επίπεδο ISO  εφόσον προσθέτει τόσο πολύ θόρυβο στην εικόνα; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Μια φωτογραφία με κάποιο θόρυβο είναι προτιμότερη από μια κουνημένη. Υπάρχουν επίσης προγράμματα για να την διορθώσουμε όσο μπορούμε.

Όταν πατήσετε το κουμπί για να βγάλετε τη φωτογραφία, ένας μηχανισμός στην κάμερα ανοίγει για να εκθέσει τον αισθητήρα στο φως για ένα χρονικό διάστημα (που καλείται χρόνος έκθεσης). Όσο χαμηλότερο είναι το επίπεδο φωτισμού, τόσο μεγαλύτερος είναι ο χρόνος έκθεσης. Αν τραβάτε την εικόνα χωρίς χρήση τρίποδα, απαιτείται μεγαλύτερη έκθεση. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα μια θολή εικόνα, λόγω του ανεξέλεγκτου κουνήματος των χεριών ή της κίνησης του θέματος. Στην περίπτωση αυτή, εάν δεν μπορείτε να ελέγξετε το επίπεδο του φωτός, το μόνο πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να αυξηθεί η ευαισθησία του αισθητήρα (υψηλότερο επίπεδο ISO), η οποία θα απαιτήσει λιγότερο φως για την εικόνα και μικρότερο χρόνο έκθεσης.

Εν κατακλείδι, τα διαφορετικά επίπεδα ISO κάνουν τις κάμερες πιο ευέλικτες και μας επιτρέπουν  να τις χρησιμοποιήσουμε σε διάφορες συνθήκες φωτισμού, αλλά με το μειονέκτημα της προσθήκης  λίγο θορύβου στην τελική εικόνα.


Παίζοντας με την έκθεση μπορούμε να δημιουργήσουμε  ενδιαφέρουσες εικόνες
Στη φωτογραφία, η έκθεση είναι η συνολική ποσότητα του φωτός που επιτρέπεται να πέσει στο φωτογραφικό μέσο (φωτογραφικό φιλμ ή αισθητήρα) κατά τη διάρκεια της λήψης μιας φωτογραφίας. Η έκθεση μετριέται σε δευτερόλεπτα lux (ειδική μονάδα), και μπορεί να υπολογιστεί από την τιμή της έκθεσης (EV) και την φωτεινότητα σε μια συγκεκριμένη περιοχή.

Στη φωτογραφική ορολογία, μια έκθεση αναφέρεται γενικά σε ένα άνοιγμα του κλείστρου (μονή έκθεση) . Για παράδειγμα: μια μεγάλη έκθεση αναφέρεται σε ένα παρατεταμένο άνοιγμα του κλείστρου ώστε να μπορέσουμε να συλλάβουμε αρκετό φως χαμηλής έντασης, ενώ μια πολλαπλή έκθεση θα ήταν μια σειρά από σχετικά σύντομα ανοίγματα του κλείστρου ώστε να συντεθεί μια φωτογραφία από μια σειρά εικόνων. Για την ίδια ταχύτητα φιλμ (ISO), οι συνολικές φωτομετρικές εκθέσεις (H) πρέπει να είναι παρόμοιες και στις δύο

περιπτώσεις.



Φωτομετρική και Ραδιομετρική έκθεση



Η φωτομετρική έκθεση ή φωτεινότητα είναι η συνολική ποσότητα της ενέργειας του ορατού φωτός (σταθμισμένη με τη λειτουργία φωτεινότητας) που προσπίπτει σε μία επιφάνεια κατά τη διάρκεια συγκεκριμένου χρόνου έκθεσης. Ορίζεται ως εξής:



H=Et



όπου

H είναι η έκθεση (συνήθως σε δευτερόλεπτα lux)

E είναι η ένταση φωτισμού της εικόνας (συνήθως σε lux) και

t είναι ο χρόνος έκθεσης (δευτερόλεπτα)





H ραδιομετρική έκθεση,  μερικές φορές χρησιμοποιείται αντ' αυτού. Είναι το γινόμενο της ακτινοβολίας του κάδρου και του χρόνου, το συνολικό ποσό δηλαδή της ενέργειας του προσπίπτοντος φωτός ανά περιοχή. Εάν η μέτρηση προσαρμόζεται, ώστε να αφορά μόνο το φως που επιδρά με την φωτο-ευαίσθητη επιφάνεια, δηλαδή, αφού σταθμιστεί με την κατάλληλη φασματική ευαισθησία, η έκθεση εξακολουθεί να μετράται σε ραδιομετρικές μονάδες (τζάουλ ανά τετραγωνικό μέτρο), σε αντίθεση με  τις φωτομετρικές μονάδες (σταθμισμένες  με την ονομαστική ευαισθησία του ανθρώπινου ματιού). Μόνο αφού σταθμιστεί κατάλληλα το H μετρά την δραστική  ποσότητα του φωτός που προσπίπτει στο φιλμ, έτσι ώστε η χαρακτηριστική καμπύλη φωτεινότητας θα είναι σωστή ανεξάρτητα από το φάσμα του φωτός.

Πολλά φωτογραφικά υλικά είναι επίσης ευαίσθητα στο «αόρατο» φως, το οποίο μπορεί να είναι ενοχλητικό (θα δούμε  φίλτρο UV και IR φίλτρο), ή  ωφέλιμο (υπέρυθρες φωτογραφίες και φωτογραφία πλήρους φάσματος). Η χρήση του ραδιομετρική μονάδων κατάλληλη για να χαρακτηρίσει μια τέτοια ευαισθησία στο αόρατο φως.

Σε ευαισθησιομετρικά δεδομένα, όπως η χαρακτηριστική καμπύλη, η λογαριθμική έκθεση εκφράζεται ως log10 (H).



Σωστή έκθεση



Μεγαλύτερος χρόνος δίνει ένα ενδιαφέρον blur
"Σωστή" έκθεση μπορεί να οριστεί αυτή που επιτυγχάνει το αποτέλεσμα που επιθυμεί ο φωτογράφος.  Ο σκοπός προσαρμογής της έκθεσης (σε συνδυασμό με την προσαρμογή του φωτισμού) είναι να ελέγχει την ποσότητα του φωτός από το αντικείμενο που αφήνεται να πέσει στον αισθητήρα, έτσι ώστε να εμπίπτει στην αποδεκτή περιοχή της καμπύλης φωτεινότητας και δίνει ένα "σωστό" ή έστω επιθυμητό αποτέλεσμα.

Μια φωτογραφία μπορεί να χαρακτηριστεί ως υπερεκτεθημένη όταν έχει μια απώλεια  λεπτομέρεια λεπτομερειών στις φωτεινές περιοχές, δηλαδή, όταν τα φωτεινά μέρη μιας εικόνας είναι όλα εντελώς λευκά. Μια φωτογραφία μπορεί να περιγραφεί ως υποεκτεθημένη όταν έχει την απώλεια της λεπτομέρειας στις σκιές, δηλαδή, τις σκοτεινές περιοχές όλες με ένα όμοιο μαύρο. Παρ΄όλα αυτά μια υποεκτεθημένη ή υπερεκτεθημένη εικόνα μπορεί να είναι "σωστή", δεδομένου ότι είναι αυτό που επιθυμεί ο φωτογράφος. Όταν κάποιοι σκόπιμα υπέρ- ή υπό-εκθέτουν (σε σχέση με ένα πρότυπο ή με την ενδεδειγμένη αυτόματη έκθεση της φωτογραφικής μηχανής) λέμε ότι "φωτογραφίζουν δεξιά» ή «φωτογραφίζουν αριστερά», αντίστοιχα, έκφραση που πηγάζει  από το ιστόγραμμα φωτεινότητας της εικόνας.



Χειροκίνητη έκθεση



Στη χειροκίνητη λειτουργία, ο φωτογράφος ρυθμίζει το διάφραγμα του φακού ή / και την ταχύτητα κλείστρου για να επιτευχθεί το επιθυμητό επίπεδο έκθεσης. Πολλοί φωτογράφοι επιλέγουν να ελέγχουν το διάφραγμα, διότι ανοίγοντας το (μικρότερο stop, μεγαλύτερο f/stop, μεγαλύτερο διάφραγμα) αυξάνεις την έκθεση, αλλά προσοχή μειώνεις επίσης το βάθος πεδίου. Αν επιλέξεις τη λύση μιας πιο αργής έκθεσης (μικρή ταχύτητα κλείστρου) αυξάνεις επίσης την έκθεση, αλλά αυξάνεις και την πιθανότητα  για motion blur (θόλωμα λόγω κίνησης). Ο υπολογισμούς της χειροκίνητης έκθεσης μπορεί να βασιστεί σε κάποια μέθοδο φωτομέτρησης χρησιμοποιώντας  το σύστημα APEX και / ή το ζωνικό σύστημα.



Αυτόματη έκθεση



Μια φωτογραφική μηχανή στην αυτόματη έκθεση (AE) την υπολογίζει αυτόματα και προσαρμόζει τις ρυθμίσεις έκθεσης, ώστε να ταιριάζει (όσο το δυνατόν) το μεσαίο γκρίζο  (18%γκρίζο) του θέματος με το μεσαίο της φωτογραφίας. Για τις περισσότερες φωτογραφικές μηχανές, αυτό σημαίνει τη χρήση ενός TTL φωτόμετρου στο σκάφος της  μηχανής.

Ο τρόπος λειτουργίας με προτεραιότητα  διαφράγματος δίνει τον έλεγχο του διαφράγματος στο φωτογράφο, ενώ η κάμερα αυτόματα ρυθμίζει την ταχύτητα του κλείστρου για την επίτευξη της επιθυμητής έκθεσης σύμφωνα με το μέτρο TTL. Η προτεραιότητα ταχύτητας κλείστρου σημαίνει έλεγχο της ταχύτητας, με αυτόματη αντιστάθμιση του διαφράγματος. Σε κάθε περίπτωση, το πραγματικό επίπεδο έκθεσης εξακολουθεί να καθορίζεται από φωτόμετρο της μηχανής.



Αντιστάθμιση έκθεσης



Ο σκοπός του φωτόμετρου είναι να επιτύχει τους μεσαίου τόνους, από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Για να γίνει αυτό κάνει μια σειρά από υποθέσεις, που μπορεί να είναι και λάθος. Αυτό σημαίνει πως ο φωτογράφος έχει ενεργό ρόλο και πρέπει να αποφασίσει αν θα υπό ή υπέρ εκθέσει.

Οι κάμερες με ενσωματωμένα φωτόμετρα διαθέτουν συνήθως μια ρύθμιση αντιστάθμισης της έκθεσης η οποία έχει ως σκοπό να επιτρέψει στο φωτογράφο να αντισταθμίσει απλώς το επίπεδο έκθεσης από την εκτίμηση του εσωτερικού μετρητή.  Συνήθως είναι, βαθμονομημένο σε stop, επίσης γνωστά ως μονάδες  EV, ένα "+1" αντιστάθμισης έκθεσης  υποδηλώνει ένα stop  περισσότερο (διπλάσια έκθεση δηλαδή)  και ένα  "-1", είναι ένα stop λιγότερο (η μισή έκθεση).

Η αντιστάθμιση έκθεσης είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε συνδυασμό με τη λειτουργία αυτόματης έκθεσης, καθώς επιτρέπει στον φωτογράφο να επιτύχει το επίπεδο έκθεσης χωρίς την προσφυγή σε χειροκίνητη έκθεση και χωρίς να χάσει την ευελιξία της αυτόματης έκθεσης.



Χρόνος Έκθεσης



Πρέπει να αναφέρουμε πως η σωστή έκθεση εξαρτάται και από την ευαισθησία του μέσου η οποία μετριέται στην κλίμακα ISO (International Organization for Standardization). Μικρότερο ISO σημαίνει ανάγκη για μεγαλύτερη έκθεση.

Μια  περίπου σωστή έκθεση για  μια ηλιόλουστη ημέρα χρησιμοποιώντας   ISO 100, είναι ένα διάφραγμα f/16 και ταχύτητα κλείστρου 1 / 100. Αυτό ονομάζεται κανόνας  sunny 16 και ορίζεται ως εξής: με ένα διάφραγμα f/16 σε ηλιόλουστη μέρα, μια κατάλληλη ταχύτητα κλείστρου θα είναι λίγο παραπάνω από την ταχύτητα ISO (ή το πλησιέστερο ισοδύναμο).



Αναμείνατε επόμενα άρθρα για την έκθεση αλλά μέχρι τότε μην ξεχνάτε ότι  μια σκηνή μπορεί να εκτεθεί με πολλούς τρόπους. Εξαρτάται από  το αποτέλεσμα που εσείς επιθυμείτε να μεταδώσετε.


Δημοφιλείς αναρτήσεις

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Buy t-shirts

Social Networks

Twitter Flickr Facebook

[To]PICs