• Όμορφες Τοποθεσίες

    Ερευνήστε, βρείτε, ταξιδέψτε σε μέρη ξεχωριστά. Παντού γύρω μας υπάρχουν μέρη με ομορφιές που σας περιμένουν να τις αποκαλύψετε. Μπορεί να είναι χιλιόμετρα μακρυά ή τρία τετράγωνα παρακάτω.

  • Άνθρωποι

    Ανακαλύψτε την ομορφιά που μπορεί να βρίσκεται σε ένα δάκρυ, σε μια κραυγή, σε ένα χαμόγελο. Παρτέ πινέλο και τα την RGB παλέτα σας και ζωγραφίστε πορτραίτα γεμάτα συναίσθημα...

  • Φύση

    Πετάει πετάει ο γαϊδαρος; Μπορεί ο γαΐδαρος να μην πετάει αλλά πετούν τα πουλιά και διάφορα έντομα. Η μαγεία της φύσης προσφέρει εξαιρετικά κάδρα για έναν φωτογράφο είτε πηγάζει από το πέταγμα ενός πουλιού, είτε από την απορημένη μουσούδα του αγαπημένου μας γαϊδαράκου.

  • Στούντιο

    Πολλές φορές τα τεχνικά μέσα και η ηρεμία του studio μας προσφέρουν εξαιρετικά αποτελέσματα. Εργαστείτε μέσα σε αυτό και εκμεταλευτείτε τις δυνατότητες που σας δίνει για να πετύχετε το τέλειο αποτέλεσμα.

  • Φως

    Αν δεν υπήρχε το φώς δεν θα υπήρχε φωτογραφία, δε θα υπήρχαν άνθρωποι, δε θα υπήρχε η γη. Τα όμορφα κόλπα του, μπορούν να σας κάνουν να ασχολείστε ώρες με αυτό αλλά ακόμα και να καταστρέψουν μία φωτογραφία σας. Το φως είναι ο σύμμαχός σας, στηριχτείτε πάνω του αλλά προσέξτε τις κινήσεις του.

Ο Henri Cartier-Bresson χρησιμοποίησε σε μεγάλο μέρος του έργου του ένα φακό 50mm. Φυσικά δεν ήταν ο μόνος από τους μεγάλους master που το έκανε. Υπήρχαν και άλλοι που τον προτίμησαν. Τί τους έκανε όμως να πάρουν μια τέτοια απόφαση;
 
Εάν είστε όπως οι περισσότεροι σύγχρονοι νέοι φωτογράφοι η πρώτη σας SLR σας ήρθε με ένα φακό με zoom περίπου 18-55mm. Για έναν αρχάριο είναι ένας πολύ χρήσιμος φακός καθώς τον βοηθάει να βρει το στυλ του, αλλά οι περισσότεροι φωτογράφοι καθώς η εμπειρία τους αυξάνεται ξεπρερνούν σύντομα το στάδιο των φακών ζουμ και χρειάζονται κάτι άλλο. Αυτό το στάδιο μας φέρνει αντιμέτωπους με μια ερώτηση που κάθε φωτογράφος αντιμετωπίζει. Ποιός φακός θα ήταν πιο χρήσιμος για μένα;

Τα οφέλη ενός φακού 50mm

Οι ανάγκες του καθενός είναι διαφορετικές. Αν σας ενδιαφέρει ο αθλητισμός ή η φωτογραφία της φύσης, για παράδειγμα, θα χρειαστείτε ένα καλό τηλεφακό. Αν απλά όμως θέλετε ένα φακό που θα σας βοηθήσει να πάρετε καλύτερες φωτογραφίες; Τι γίνεται σε αυτή την περίπτωση.

Πιθανότατα έχετε ήδη ένα φακό με zoom που καλύπτει την εστιακή απόσταση των 50 χιλιοστών. Επομένως, γιατί να αγοράσετε ένα στάνταρ φακό 50 χιλιοστών; Καλά τα kit για να κάνετε μια εισαγωγή στην φωτογραφία αλλά υπάρχουν ορισμένες κρίσιμες διαφορές στα σταθερά 50 χιλιοστά σε σχέση με ένα zoom kit.

Διάφραγμα

Τα kit τα όριά τους. Το ένα είναι το μέγιστο διάφραγμα, γύρω στο f4 με f5.6, ανάλογα με το φακό και το εστιακό. Αυτό το κλειστό μέγιστο διάφραγμα, σας δυσκολεύει στο να τραβήξετε φωτογραφίες σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να καταφύγετε στη χρήση ενός τρίποδου, flash ή υψηλής ρύθμισης ISO για να σας δώσει μια αρκετά γρήγορη ταχύτητα κλείστρου, για να μπορέσετε να  κρατήσετε τη φωτογραφική μηχανή με το χέρι κανονικά.

Οι σταθεροί πενηντάρηδες από την άλλη πλευρά, έχουν ένα μέγιστο διάφραγμα κάπου ανάμεσα σε f1.2 και f2, επιτρέποντάς σας φωτογραφίες με το χέρι σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα φωτός (ακόμα και το σκόπευτρο είναι πιο φωτεινό, πράγμα που καθιστά ευκολότερο το να δείτε το θέμα σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού).

Για παράδειγμα, το αστικό τοπίο αυτό έχει ληφθεί με ένα φακό 50 χιλιοστών σταθερό το ηλιοβασίλεμα και με τον ήλιο πίσω από το κτίριο. Το φως ήταν πολύ χαμηλό και δεν θα ήταν σε θέση να κρατηθεί με το χέρι η φωτογραφική μηχανή, εάν το μέγιστο διάφραγμα είναι F4 ή F5.6.

florianpainke


Οπτική ποιότητα

Ένας άλλος περιορισμός των προτύπων ζουμ είναι η οπτική ποιότητα. Δεν είναι πολύ καλή αλλά ούτε και κακή. Συγκρίνετε την ποιότητα των standard zoom με ένα φακό επαγγελματικής ποιότητας και θα δείτε δραματική διαφορά. Οι εικόνες από επαγγελματικούς φακούς είναι ευκρινείς και καθαρές, με πολύ λιγότερο flare και σχεδόν καθόλου χρωματικές αλλοιώσεις.

Αλλά αυτοί οι φακοί είναι ακριβοί λέτε. Και έχετε δίκιο. Τι θα λέγατε αν είχατε ένα φακό στα 200 ευρώ με επαγγελματική ποιότητα. Καλά καταλάβατε, ένας τέτοιος φακός είναι ο πενηντάρης.  Είναι φτηνός και έχει εξαιρετική οπτική ποιότητα.

Βάθος πεδίου

Το ανοιχτό μέγιστο διάφραγμα έχει ένα ακόμα πλεονέκτημα – το βάθος πεδίου, ή την έλλειψη αυτού. Στο F2 (ή F1.8 ή F1.4 και ούτω καθεξής), θα εκπλαγείτε με το πόσο μικρό βάθος πεδίου θα έχετε. Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε δημιουργικά ως φόντο στα πορτραίτα σας για ένα όμορφο απαλό αποτέλεσμα. Λειτουργεί όμορφα, δίνοντας ένα κρεμώδες θάμπωμα του φόντου. Αυτό το πορτρέτο ελήφθη σε f1.8.



Και αυτό είναι το όμορφο με ένα 50άρη - ενισχύετε τη δημιουργικότητά σας. Μπορείτε να κρατήσετε με το χέρι τη φωτογραφική μηχανή σε συνθήκες χαμηλού φωτισμού, αξιοποιώντας το θαυμάσιο, χωρίς να καταφύγετε σε flash. Μαθαίνοντας να χρησιμοποιείτε το φυσικό φως αυξάνετε η δημιουργικότητα σας και οι φωτογραφικές σας ικανότητες.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το στενό βάθος πεδίου για όλα τα είδη των εφέ εστίασης. Και πάλι, μαθαίνετε να βλέπετε και να σκέφτεστε δημιουργικά. Συνεχίστε το αυτό και μια μέρα θα διαπιστώσετε ότι χρησιμοποιείτε το φακό για να «δείτε» - δηλαδή να πάρετε φωτογραφίες που αντιπροσωπεύουν το καλλιτεχνικό και δημιουργικό σας όραμα. Αυτό είναι μια συγκλονιστική στιγμή για όλους τους φωτογράφους.

Έλλειψη Zoom

Το μεγαλύτερο μειονέκτημα των φακών zoom είναι το zoom. Αυτό ενθαρρύνει τους φωτογράφους να είναι τεμπέληδες. Να μην είναι δηλαδή, αρκετά κοντά στο θέμα τους. Zoom in, zoom out... Εκεί καταλήγεις. Βολικό δε λέω, αλλά δεν θα σας διδάξει τίποτα για τις εστιακές αποστάσεις.

Με ένα φακό 50 χιλιοστών, δεν μπορείτε να μεγεθύνετε. Θα πρέπει να πάτε πιο κοντά (ή πιο μακριά) από το θέμα σας. Η προοπτική δεν αλλάζει. Γίνεστε ένα με το φακό σας και λειτουργείτε μαζί.

Πρέπει να κινηθείτε στο χώρο για να φτιάξετε την σύνθεσή σας...

Ελαφριά κατασκευή

Ένα άλλο πλεονέκτημα των στάνταρ 50mm είναι ότι είναι πολύ ελαφριοί. Αυτό κάνει μεγάλη διαφορά αν περπατάτε όλη την ημέρα, με την κάμερά σας. Έχω κάνει το λάθος να πάρω πάρα πολλούς φακούς σε μια βόλτα και στη συνέχεια να είμαι πολύ κουρασμένος στο τέλος της ημέρας.

SolarIcon
Αυτοί οι φακοί έχουν επίσης μια πολύ ευχάριστη προοπτική που ταιριάζει με το οπτικό πεδίο  του ανθρώπινου ματιού. Παίρνουν φωτογραφίες που δεν έχουν την παραμόρφωση των ευρυγώνιων  φακών, ή την συμπιεσμένη προοπτική των τηλεφακών. Η παραπάνω φωτογραφία δρόμου είναι ένα καλό παράδειγμα.


Τιμή

Σας είπα πως είναι φθηνοί; Σίγουρα μπορεί είναι. Με λιγότερα από 200€ έχετε ένα τέτοιο φακό στα χέρια σας. Κανένας φακός δεν σας προσφέρει καλύτερη ποιότητα σε αυτή την τιμή (μιλάω για full frame μηχανή).

Στις μέρες μας αν είστε τυχεροί να έχετε μια full frame κάμερα δεν υπάρχει καλύτερος φακός για να αυξήσετε την δημιουργικότητά σας. Σε μια τέτοια κάμερα λειτουργεί όπως το ανθρώπινο μάτι και αυτό είνια το πλεονέκτημά του. Δεν είναι ούτε ευρυγώνιος ούτε τηλεφακός. Εάν έχετε μια φωτογραφική μηχανή 35mm φιλμ, ένας φακός με εστιακή απόσταση 50mm είναι ένας τυπικό φακός. Η μηχανή φιλμ 35mm ήταν ο κανόνας για πολλές δεκαετίες, οπότε ο 50άρης έγινε γνωστός ως στάνταρ φακός.

Το κακό στις σύγχρονες DSLR  είναι ότι ο 50mm σε μία από αυτές τις κάμερες είναι ένας μικρός τηλεφακός. Πρέπει να ανησυχείτε για αυτό; Καθόλου. Όχι ειδικά αν αυτό που σας ενδιαφέρει είναι τα πορτραίτα. Για κάποιους φωτογράφους αυτό είναι πλεονέκτημα το ότι λειτουργεί στα όρια του τηλεφακού, διότι αυτή η εστιακή απόσταση είναι ιδανική για πορτρέτα.

Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε με μια NIKON D700 με φακό 50 χιλιοστών. Ο φακός είναι ένας μικρός τηλεφακός σε αυτή την κάμερα και σε συνδυασμό με ένα ευρύ διάφραγμα είναι εύκολο να ρίξει το φόντο εκτός εστίασης.
Martini

Και αν θέλετε ένα στάνταρ φακό ανάλογα με τον αισθητήρα σας (έμμεσο 50mm), όχι ένα μικρό τηλεφακό, υπάρχουν και άλλοι. Δοκιμάστε ένα 28mm (για +1,5crop) ή 35mm (για -1,5crop) σταθερό φακό.




Συντάκτης Andreas Kakaris
Φωτογράφος | Designer | Αρχισυντάκτης
Γεννήθηκε το 1982 και ασχολείται με τη φωτογραφία τα τελευταία χρόνια. Δηλώνει ανίατος και ακούραστος Flâner. Το 2010 δημιούργησε την Team Raw με σκοπό την ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση για την φωτογραφία. Συναντήστε τον στο  facebook.



Το Gamma είναι ένα σημαντικό αλλά σπάνια κατανοητό χαρακτηριστικό σχεδόν όλων των ψηφιακών συστημάτων απεικόνισης. Καθορίζει τη σχέση μεταξύ της αριθμητικής τιμής ενός pixel και την πραγματική φωτεινότητα του. Χωρίς γάμμα, οι σκιές που συλλαμβάνονται από τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές δεν θα φαινόντουσαν όπως τις βλέπουμε με τα μάτια μας (για μια τυπική οθόνη). Αναφέρονται επίσης ως διόρθωση γάμμα, κωδικοποίηση γάμμα ή συμπίεση γάμμα, αλλά αυτά όλα αναφέρονται στην ίδια ιδέα. Η κατανόηση του πώς λειτουργεί το γάμμα μπορούν να βελτιώσει την τεχνική σας στην έκθεση, εκτός του ότι θα σας βοηθήσουν να  αξιοποιήσετε στο έπακρο την επεξεργασία της εικόνας.

ΓΙΑΤΙ ΤΑ GAMMA ΕΙΝΑΙ ΧΡΗΣΙΜΑ
 
1. Τα μάτια μας δεν αντιλαμβάνονται το φως με τον τρόπο που το κάνει η κάμερά μας. Σε μια ψηφιακή φωτογραφική μηχανή, όταν χτυπήσει δύο φορές ένας αριθμός φωτονίων στον αισθητήρα, το σήμα θα ληφθεί δύο φορές (μία «γραμμική» σχέση). Αρκετά λογικό, έτσι; Τα μάτια μας λειτουργούν κάπως διαφορετικά. Αντ' αυτού, αντιλαμβανόμαστε το διπλάσιο του φωτός απλώς ως καλύτερο φωτισμό και κάπως έτσι αυξάνεται όπως αυξάνεται το φως (μια «μη γραμμική» σχέση). 


Σε σύγκριση με μια φωτογραφική μηχανή, είμαστε πολύ πιο ευαίσθητοι στις αλλαγές των σκούρων τόνων απ’ ότι είμαστε σε παρόμοιες αλλαγές σε φωτεινά χρώματα. Υπάρχει μια βιολογική αιτία για αυτήν την ιδιαιτερότητα: η ορασή μας μπορεί να λειτουργήσει σε ένα ευρύτερο φάσμα φωτεινότητας. Διαφορετικά, το τυπικό φάσμα της φωτεινότητας που συναντούμε σε εξωτερικούς χώρους θα ήταν υπερβολικό για τα μάτια μας.
Πώς όμως όλα αυτά σχετίζονται με το gamma; Σε αυτή την περίπτωση, το γάμμα είναι αυτό που μεταφράζει την ευαισθησία στο φως των ματιών μας σε αναλογίες της κάμερας. Όταν, λοιπόν,  μια ψηφιακή εικόνα αποθηκεύεται, κωδικοποιούνται και τα γάμμα - έτσι ώστε το διπλάσιο της τιμής σε ένα αρχείο να είναι πιο κοντά σε αυτό που αντιλαμβανόμαστε εμείς ως δύο φορές πιο φωτεινό.
Τεχνική παρατήρηση: Γάμμα ορίζεται ως Vout = Vin στην gamma, όπου Vout είναι η τιμή της φωτεινότητας εξόδου και Vin είναι η είσοδος ή αλλιώς η πραγματική τιμή φωτεινότητας. Ο τύπος αυτός δημιουργεί την μπλε καμπύλη που είδαμε παραπάνω. Όταν το γάμμα είναι μικρότερο του 1, η καμπύλη κινείται προς τα επάνω επιταχύνοντας, ενώ το αντίθετο συμβαίνει με γάμμα μεγαλύτερο του 1.

2. Οι κωδικοποιημένα εικόνες Gamma αποθηκεύουν τους τόνους πιο αποτελεσματικά. Δεδομένου ότι η κωδικοποίηση γάμμα αναδιανέμει τονικά επίπεδα πλησιέστερα προς το πώς τα μάτια μας τα αντιλαμβάνονται, χρειάζονται λιγότερα bits για να περιγράψουν ένα συγκεκριμένο τονικό εύρος. Ένας μεγαλύτερος αριθμός bits χρειάζεται βέβαια για να περιγράψει τους πιο φωτεινούς τόνους (όπου η κάμερα είναι σχετικά περισσότερο ευαίσθητη), καθώς και λιγότερα bits θα έφταναν για να περιγράψει τους πιο σκούρους τόνους (όπου η κάμερα είναι σχετικά λιγότερο ευαίσθητη)


 Σημείωση: Το παραπάνω γάμα κωδικοποιημένο δείγμα παρουσιάζεται βάση μιας κατ’ αποκοπή αξίας της τάξης του 1/2.2
Δείτε το άρθρο για το βάθος bit όσον αφορά τη σχέση μεταξύ των επιπέδων και των bits.
Παρατηρήστε πώς η γραμμική κωδικοποίηση χρησιμοποιεί ανεπαρκή επίπεδα για να περιγράψει τους πιο σκοτεινούς τόνους - ακόμα και αν αυτό οδηγεί σε υπερβολή των χρησιμοποιούμενων επιπέδων για περιγραφή των πιο φωτεινών τόνων. Από την άλλη, η γάμμα κωδικοποίηση διανέμει τους τόνους σχεδόν ομοιόμορφα σε όλο το φάσμα ("αντιληπτικά ενιαία"). Αυτό διασφαλίζει επίσης ότι στην μετέπειτα επεξεργασίας εικόνας, το χρώμα και τα ιστογράμματα είναι όλα βασισμένα στα φυσικά και οι τόνοι ομοιόμορφα αντιληπτοί.
Ωστόσο, οι πραγματικές εικόνες έχουν συνήθως τουλάχιστον 256 επίπεδα (8 bits), τα οποία είναι αρκετά για να κάνουν τους τόνους να φαίνονται ομαλοί και συνεχείς σε μια εκτύπωση. Αν η γραμμική κωδικοποίηση χρησιμοποιηθεί αντ' αυτού, θα χρειαστούν τα οκταπλάσια επίπεδα (11 bits), για την αποφυγή posterization της εικόνας.

ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ & ΔΙΟΡΘΩΣΗ
 
Παρ 'όλα αυτά τα οφέλη, η κωδικοποίηση γάμμα προσθέτει ένα επιπλέον επίπεδο πολυπλοκότητας στην όλη διαδικασία της καταγραφής και προβολής εικόνων. Το επόμενο βήμα είναι αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι συγχέουν, γι 'αυτό διαβάστε με προσοχή. Μια γάμμα κωδικοποιημένη εικόνα πρέπει να έχει «διόρθωση γάμμα" εφαρμοσμένη πάνω της κατά την προβολή της - η οποία την ξαναμετατρέπει αποτελεσματικά ώστε να αναπαραστήσει το φως από την αρχική σκηνή. Με άλλα λόγια, ο σκοπός της κωδικοποίησης γάμμα είναι η καταγραφή της εικόνας - όχι η εμφάνιση της εικόνας. Ευτυχώς αυτό το δεύτερο βήμα (το "αναπαριστόμενο γάμμα") παράγεται  αυτόματα από την οθόνη σας και την κάρτα βίντεο. Το παρακάτω διάγραμμα δείχνει πως όλα αυτά «παντρεύονται» μεταξύ τους.


1. Απεικονίζει μια εικόνα στο χρωματικό χώρο sRGB (που κωδικοποιείται χρησιμοποιώντας γάμμα περίπου 1/2.2).
2. Απεικονίζει ένα γάμμα οθόνης ίσο με το κανονικό (2,2).

1. Gamma Εικόνας. Αυτό εφαρμόζεται είτε από τη φωτογραφική σας μηχανή είτε από κάποιο πρόγραμα αναπαραγωγής αρχείων RAW κάθε φορά που μια φωτογραφία, μετατρέπεται σε ένα πρότυπο JPEG ή TIFF αρχείο. Ανακατανέμονται τα τονικά επίπεδα σε αυτά που είναι πιο αντιληπτά ευρύτερα, καθιστώντας έτσι πιο αποτελεσματική την χρήση του συγκεκριμένου βάθος bit.

2. Gamma Προβολής. Αυτό αναφέρεται στην καθαρή επίδραση της κάρτας γραφικών σας και της συσκευής προβολής, έτσι ώστε να μπορεί στην πραγματικότητα να αποτελείται από αρκετά gamma. Ο κύριος σκοπός του γάμμα της οθόνη είναι να αντισταθμίσει το γάμμα ενός αρχείου - εξασφαλίζοντας έτσι ότι η εικόνα δεν είναι εξωπραγματικά φωτεινή όταν εμφανίζεται στην οθόνη σας. Ένα υψηλότερο γάμμα προβολής εμφανίζεται σε μια πιο σκοτεινή εικόνα με μεγαλύτερη αντίθεση.

3.Gamma  Συστήματος. Αυτό αντιπροσωπεύει το καθαρό αποτέλεσμα του συνόλου των αξιών γάμμα που έχουν εφαρμοστεί σε μια εικόνα και επίσης αναφέρεται ως "γάμμα επισκόπησης". Για την πιστή αναπαραγωγή μιας σκηνής, αυτό θα πρέπει ιδανικά να είναι κοντά σε μια ευθεία γραμμή (γ = 1,0). Μια ευθεία γραμμή που εξασφαλίζει ότι η είσοδος(η αρχική σκηνή) είναι ίδια με το αποτέλεσμα (το φως που εμφανίζεται στην οθόνη σας ή σε μια εκτύπωση). Ωστόσο, το γάμμα συστήματος είναι μερικές φορές ελαφρώς μεγαλύτερο από 1,0 προκειμένου να βελτιωθεί η αντίθεση. Αυτό μπορεί να βοηθήσει να αντισταθμίσετε τους περιορισμούς από το δυναμικό εύρος μιας συσκευής. 

GAMMA ΑΡΧΕΙΟΥ ΕΙΚΟΝΑΣ

Το ακριβή γάμμα μιας εικόνα συνήθως καθορίζεται από ένα χρωματικό προφίλ που είναι ενσωματωμένο μέσα στο αρχείο. Τα περισσότερα αρχεία εικόνας χρησιμοποιούν την γάμμα κωδικοποίηση του 1/2.2 (όπως αυτή που χρησιμοποιείται από τα πρότυπα sRGB και Adobe RGB 1998), αλλά η μεγάλη εξαίρεση είναι στα αρχεία RAW, τα οποία χρησιμοποιούν γραμμικά γάμμα. Ωστόσο, τα προγράμματα θέασης RAW εικόνας συνήθως τα εμφανίζουν κατά το πρότυπο γάμμα κωδικοποίησης 1/2.2, διότι διαφορετικά θα φαίνονταν πολύ σκούρες οι εικόνες:

Αρχείο RAW

Αρχείο JPEG

Εάν δεν υπάρχει ενσωματωμένο ένα συγκεκριμένο προφίλ χρώματος, το πρότυπο γάμμα 1/2.2 είναι συνήθως αυτό που εφαρμόζεται. Τα αρχεία χωρίς ένα ενσωματωμένο προφίλ χρωμάτων είναι συνήθως πολλά PNG και GIF αρχεία, αλλά και ορισμένες εικόνες JPEG που έχουν δημιουργηθεί με τη χρήση της εντολής “Save for web”.
Τεχνική σημείωση σχετικά με το Gamma της κάμερας. Οι περισσότερες ψηφιακές κάμερες καταγράφουν ελαφρά γραμμικά, οπότε το γάμα τους αναμένεται να είναι 1.0, αλλά πλησίον των ακραίων σκιών και λευκών αυτό δεν θα ισχύει. Στην περίπτωση αυτή, το γάμμα του αρχείου μπορεί να αντιπροσωπεύει ένα συνδυασμό των γάμμα κωδικοποίησης και γάμα της φωτογραφικής μηχανής. Ωστόσο, το γάμα της φωτογραφικής μηχανής είναι συνήθως αμελητέο. Κατασκευαστές φωτογραφικών μηχανών εφαρμόζουν επίσης και λεπτές τονικές καμπύλες, που μπορεί να έχουν επίπτωση και στο γάμμα ενός αρχείου.

GAMMA ΟΘΟΝΗΣ

Αυτό είναι το γάμμα που ελέγχετε, όταν καλιμπράρετε την οθόνη σας  και να προσαρμόζετε την αντίθεσης σας. Ευτυχώς, η βιομηχανία έχει συγκλίνει σε ένα πρότυπο γάμμα οθόνης, το 2,2, έτσι δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για τα πλεονεκτήματα / μειονεκτήματα των διαφορετικών τιμών. Παλαιότεροι υπολογιστές Macintosh χρησιμοποιούσαν ως γάμμα επίδειξης το 1.8, το οποίο έκανε τις μη-mac εικόνες να φαίνονται πιο φωτεινές σε σχέση με ένα τυπικό PC, αλλά αυτό δεν ισχύει πλέον.
Υπενθυμίζουμε ότι το γάμμα οθόνης αντισταθμίζει το γάμα του αρχείο εικόνας, και ότι το καθαρό αποτέλεσμα αυτής της επεξεργασίας είναι το συνολικό γάμμα.

Αν δυσκολεύεστε να δείτε τα διαγράμματα κάντε κλικ για μεγέθυνση

Αν έχετε πρόβλημα με τα ανωτέρω διαγράμματα, μην απελπίζεστε! Είναι μια καλή ιδέα να κατανοήσετε πρώτα τον τρόπο με τον οποίο οι καμπύλες φωτεινότητας και τονικότητας της εικόνας επιδρούν στην αντίθεση. Διαφορετικά, μπορείτε απλά να δείτε τις εικόνες παραπάνω για μια ποιοτική κατανόηση.
Πώς να ερμηνεύσετε τα διαγράμματα. Η πρώτη εικόνα (άκρα αριστερά) δείχνει μεγαλύτερη φωτεινότητα σημαντικά διότι το γάμμα της εικόνας, δεν διορθώνεται από το γάμα οθόνης, με αποτέλεσμα το συνολικό γάμμα συστήματος να κάμπτει προς τα πάνω. Στη δεύτερη εικόνα, η ένδειξη γάμμα δεν είναι τελείως σωστή για το γάμμα αρχείου εικόνας, με αποτέλεσμα το συνολικό γάμμα συστήματος να εξακολουθεί να είναι προς τα πάνω λίγο (επομένως, φωτίζει ακόμα την εικόνα λίγο). Στην τρίτη εικόνα, το γάμμα οθόνης διορθώνει σωστά το γάμμα της εικόνας, με αποτέλεσμα μια σωστή συνολική γραμμική καμπύλη γάμμα συστήματος. Τέλος, στην τέταρτη εικόνα του γάμμα οθόνης υπερ-αντισταθμίζετε το γάμμα εικόνας, με αποτέλεσμα το συνολικό γάμμα συστήματος να κάμπτει προς τα κάτω (έτσι έχουμε συσκότιση της εικόνας). 
Το συνολικό γάμμα οθόνης στην πραγματικότητα αποτελείται από (i) το μητρικό γάμμα του Monitor ή LCD και (ii) τυχόν διορθώσεις γάμμα που εφαρμόζονται στην οθόνη ακαριαία από το λειτουργικό της ή από την κάρτα βίντεο. Ωστόσο, το αποτέλεσμα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το είδος της συσκευής προβολής.

CRT οθόνες. Λόγω μιας περίεργης συγκυρίας και με λίγη τύχη, η μητρική γάμμα μιας CRT είναι 2,5 - σχεδόν το αντίστροφο από τα μάτια μας. Τιμές από ένα γ-κωδικοποιημένο αρχείο θα μπορούσε, επομένως, να σταλούν κατευθείαν στην οθόνη και να αποκωδικοποιηθούν αυτόματα ώστε να εμφανίζονται σχεδόν τέλεια. Ωστόσο, μια μικρή διόρθωση γάμα περίπου 1/1.1 πρέπει να εφαρμοστεί για την επίτευξη ενός συνολικού γάμμα οθόνης της τάξης 2,2. Αυτό συνήθως έχει προληφθεί από τις προεπιλεγμένες ρυθμίσεις του κατασκευαστή, αλλά μπορεί επίσης να ρυθμιστεί κατά τη βαθμονόμηση της οθόνης.
Οθόνες LCD. Οι κατασκευαστές στις LCD δεν ήταν τόσο τυχεροί. Η εξασφάλιση ενός συνολικού γάμμα οθόνης 2,2 απαιτεί συχνά σημαντικές διορθώσεις, και είναι επίσης πολύ κατώτερο μιας CRT. Οι οθόνες LCD επομένως απαιτούν κάτι που ονομάζεται πίνακας look-up (LUT), προκειμένου να διασφαλιστεί η σωστή τιμή.
Τεχνική παρατήρηση: Το γάμμα οθόνης μπορεί να σας μπερδεύει επειδή ο όρος αυτός συχνά χρησιμοποιείται εναλλακτικά ως διόρθωση γάμμα, καθώς διορθώνει το γάμμα του αρχείου. Η διόρθωση γάμμα μερικές φορές που ορίζεται σε σχέση με την κωδικοποίηση γάμμα που έχει ως στόχο να αντισταθμίσει - δεν είναι το πραγματικό γάμμα που εφαρμόζεται. Για παράδειγμα, το πραγματικό γάμμα αντίστοιχο με μια "διόρθωση γάμμα του 1,5" είναι ίσο με 1/1.5, δεδομένου ότι ένα γάμμα ίσο με 1/1.5 ακυρώνει ένα  γάμμα ίσο με 1,5 (1,5 * 1/1.5 = 1,0). Μια υψηλότερη τιμή διόρθωσης γάμμα ίσως φωτίσει την εικόνα.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Δυναμικό Εύρος. Εκτός από την εξασφάλιση της αποδοτικής χρήσης των δεδομένων εικόνας, η κωδικοποίηση γάμμα αυξάνει επίσης στην πραγματικότητα την καταγεγραμμένη δυναμική περιοχή για ένα δεδομένο βάθος bit.Το Gamma μπορεί μερικές φορές να βοηθήσει, επίσης, μια οθόνη / εκτυπωτή να διαχειριστεί το περιορισμένο δυναμικό εύρος του (σε σχέση με την αρχική σκηνή) βελτιώνοντας την αντίθεση της εικόνας. 
Διόρθωση Gamma. Ο όρος «διόρθωση γάμμα» είναι στην πραγματικότητα ένας γενικός εκλαϊκευμένος όρος. Θα πρέπει μάλλον να αποφεύγετε τη χρήση αυτού του όρου, αν το συγκεκριμένο είδος γάμμα μπορεί να αναφερθεί αντ 'αυτού.
Συμπίεση & Αποσυμπίεση Gamma. Οι όροι αυτοί αναφέρονται σε καταστάσεις όπου το γάμμα που εφαρμόζεται είναι μικρότερο ή μεγαλύτερο από ένα, αποδεκτό. Το γάμμα αρχείου θα μπορούσε να θεωρηθεί ως συμπιεστής γάμμα, ενώ το γάμμα οθόνης θα μπορούσε να θεωρηθεί αποσυμπιεστής γάμμα.
Προσαρμοστικότητα. Για να κυριολεκτήσουμε, το γάμμα παραπέμπει στην τονική καμπύλη που ακολουθεί ένα απλό νόμο δύναμης (όπου Vout είναι ίσο με Vin εις την gamma), αλλά συχνά χρησιμοποιείται για να περιγράψει άλλες τονικές καμπύλες. Για παράδειγμα, ο χρωματικός χώρος sRGB είναι πραγματικά γραμμικός και με πολύ χαμηλή φωτεινότητα, αλλά στη συνέχεια ακολουθεί μια καμπύλη σε υψηλότερες τιμές φωτεινότητας. Ούτε η καμπύλη ούτε η γραμμική περιοχή ακολουθούν τον πρότυπο νόμο της δύναμης γάμμα, αλλά το συνολικό γάμμα προσεγγίζει στο 2,2. 
Είναι απαραίτητο το Gamma; Οχι, τα γραμμικού γάμμα αρχεία (RAW) θα εξακολουθήσουν να εμφανίζονται όπως τα μάτια μας τα είδαν - αλλά μόνο εάν αυτές οι εικόνες αυτές παρουσιάζονται σε μια οθόνη με γραμμική απεικόνιση γάμμα. Ωστόσο, αυτό θα μας στερούσε την ικανότητα να προσαρμόσουμε το γάμα με στόχο την καταγραφή των κατάλληλων τονικών επίπεδων. 





Συντάκτης Andreas Kakaris
Φωτογράφος | Designer | Αρχισυντάκτης
Γεννήθηκε το 1982 και ασχολείται με τη φωτογραφία τα τελευταία χρόνια. Δηλώνει ανίατος και ακούραστος Flâner. Το 2010 δημιούργησε την Team Raw με σκοπό την ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση για την φωτογραφία. Συναντήστε τον στο  facebook.



Οι κάθετες γραμμές έχουν τη δυνατότητα να δώσουν μια ποικιλία από διαφορετικές διαθέσεις σε μια φωτογραφία που κυμαίνονται ανάμεσα σε εξουσία, δύναμη και ανάπτυξη. Όπως οι οριζόντιες γραμμές μπορούν να προσθέσουν σε μια λήψη σε οριζόντια μορφή οι κάθετες γραμμές μπορούν να χρησιμοποιηθούν πολύ αποτελεσματικά αν κρατάτε τη φωτογραφική μηχανή σας σε κάθετη διαμόρφωση. Αυτό μακραίνει το κάθετο αντικείμενο περαιτέρω και μπορεί να τονίσει το ύψος του. Η άλλη επιλογή είναι να σπάσουμε αυτόν τον κανόνα και να καδράρουμε το θέμα σε οριζόντια θέση η οποία θα δώσει την αίσθηση ότι η εικόνα σας δεν μπορεί να το χωρέσει.

Φωτογραφία από superboo
Είναι σημαντικό να προσπαθήσετε να κρατήσετε τις κάθετες γραμμές σας σύμφωνα με τις πλευρές της εικόνας σας όσο είναι δυνατόν. Αυτό δεν είναι πάντα δυνατό, αλλά προσπαθήστε να κρατήσετε το κέντρο της εικόνας  όσο πιο ευθεία γίνεται. Λάβετε υπόψη των κανόνα των Τρίτων όταν έχετε ισχυρές κάθετες γραμμές σε μια φωτογραφία. Τοποθετώντας μια γραμμή, απευθείας στη μέση σ’ ένα πλάνο, θα κόψει την εικόνα σας στο μισό. Αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί αποτελεσματικά και να προσθέσει δραματικότητα, αλλά επίσης μπορεί να χωρίσει την εικόνα σας στη μέση. Επίσης, παρατηρήστε αν υπάρχουν κάθετες γραμμές που επαναλαμβάνονται σε μοτίβα μέσα στις εικόνες σας, δεδομένου ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να προσθέσετε δυναμικότητα - ιδιαίτερα αν είναι αντίθετες με άλλα σχήματα και γραμμές που πηγαίνουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις.


Διαγώνιες γραμμές

Φωτογραφία από agellos
Οι διαγώνιες γραμμές γενικά λειτουργούν με τέτοιο τρόπο που κατευθύνουν το μάτι του θεατή σε μια εικόνα μέσα από τη φωτογραφία. Δημιουργούν τα σημεία ενδιαφέροντος, εκεί που διασταυρώνονται με άλλες γραμμές και δίνουν συχνά στις εικόνες βάθος προσθέτοντας προοπτική. Μπορούν επίσης να προσθέσουν μια αίσθηση δράσης σε μια εικόνα και να δώσουν μια δυναμική εμφάνιση και αίσθηση. 

Σκεφτείτε πώς μπορείτε να χρησιμοποιήσετε διαγώνιες γραμμές για να οδηγήσετε το μάτι στο κύριο θέμα της φωτογραφίας σας ή στο σημείο ενδιαφέροντος. Πολλές είναι οι μελέτες που έχουν γίνει για το πώς οι άνθρωποι προβάλουν και διαβάζουν εικόνες και πολλές από αυτές λένε ότι ένας φυσικός τρόπος να ταξιδέψουμε σε μια εικόνα είναι από αριστερά προς τα δεξιά και έτσι μια διαγώνια γραμμή που αρχίζει στο αριστερό κάτω μέρος και κινείται προς την επάνω δεξιά γωνία της εικόνας μπορεί να είναι αρκετά χρήσιμη. Φυσικά δεν θα θέλατε να χωρίσει την εικόνα σας στα δύο, με μια σκληρή γραμμή από άκρη σε άκρη. Ψάξτε για σχέδια και καμπύλες μεταξύ των σχημάτων που θα μπορούσαν να αλληλεπιδράσουν φυσικά. Αντί μια γραμμή να πάει από την μια γωνία στην απέναντι είναι συχνά καλό να διαχωρίζεται και να πηγαίνει προς δύο διαφορετικές γωνίες κάνοντας «αποκέντρωση» στην φωτογραφία σας. Λάβετε υπόψη ότι πολλές διαγώνιες γραμμές που οδηγούν σε διαφορετικές κατευθύνσεις και διασταυρώνονται μεταξύ τους μπορεί να προσθέσουν μια αίσθηση δράσης στη φωτογραφία σας, αλλά και να την κάνουν χαοτική αποπροσανατολίζοντας το θεατή. 

Όπως και με δύο οριζόντιες και κάθετες γραμμές - οι διαγώνιες γραμμές που επαναλαμβάνονται μέσα σε μια εικόνα μπορεί να δημιουργήσουν πολύ αποτελεσματικά μοτίβα που μπορεί εύκολα να γίνουν το θέμα μιας φωτογραφίας από μόνα τους. Ένα πρόσφατα οργωμένο χωράφι ή οι κορυφογραμμές σε αμμόλοφους είναι καλά παραδείγματα αυτού.

Έφτασε λοιπόν η ώρα να πειραματιστείτε και να δουλέψετε τις γραμμές σας. Βγείτε έξω και γεμίστε τις κάρτες σας!

Συνέχεια: Γραμμές σύνθεσης (Α. Οριζόντιες) 



Σε αυτό το δεύτερο μέρος θα μιλήσουμε για το Moire, φαινόμενο Maze, τον θόρυβο και τις λάμψεις ακραίων σημείων (Sharpening Halos).

Moire & Maze (Λαβυρινθοειδές Πιξελάρισμα)


Αν μια σκηνή περιέχει περιοχές με επαναλαμβανόμενες λεπτομέρειες (κάτι σαν πυκνό επαναλαμβανόμενο μοτίβο θα το χαρακτήριζα) οι οποίες υπερβαίνουν την ανάλυση της φωτογραφικής μηχανής, μία κυματομορφή moire μπορεί να κάνει τη εμφάνισή της. Τα φίλτρα Anti-alias μειώνουν ή εξαλείφουν το moire αλλά παράλληλα θα μειώσουν την ευκρίνεια της εικόνας. Μερικές φορές, moire μπορεί να προκαλέσει ο εσωτερικός αλγόριθμος επεξεργασία εικόνας της μηχανής για να παράγει παρόμοια φαινόμενα. Εδώ μπορείτε να δείτε ένα παράδειγμα moire και λαβυρινθόμορφα αντικείμενα: 

Θόρυβος


Αυτό είναι ένα φαινόμενο που σας έχει προβληματίσει όλους σας. Κάθε εικονοστοιχείο σε ένα αισθητήρα της κάμερας περιλαμβάνει μία ή περισσότερες φωτοευαίσθητες φωτοδιόδους που μετατρέπουν το εισερχόμενο φως σε ηλεκτρικό σήμα, το οποίο θα μετατραπεί στην τιμή χρώματος του pixel στην τελική εικόνα. Αν το ίδιο pixel εκτεθεί πολλές φορές από στην ίδια ποσότητα φωτός, οι προκύπτουσες τιμές χρώματος δεν θα πρέπει να ταυτίζονται, αλλά να έχουν μικρές στατιστικές διακυμάνσεις, αυτό ονομάζεται θόρυβος. 

Ο θόρυβος στις ψηφιακές εικόνες είναι πιο αισθητός σε μονότονες επιφάνειες (όπως ο γαλάζιος ουρανός και οι σκιές), ως μονοχρωματικός κόκκος. Ο θόρυβος αυξάνεται με τη θερμοκρασία και αυξάνει επίσης με την ευαισθησία, ειδικά ο θόρυβος χρώματος στις ψηφιακές compact φωτογραφικές μηχανές. Ο θόρυβος αυξάνει επίσης όσο μειώνεται το μέγεθος του πίξελ. Αυτός είναι κι ο λόγος που από ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές μικρού μεγέθους προκύπτουν πολύ πιο θορυβώδης εικόνες από ότι σε ψηφιακές μηχανές SLR. Ο θόρυβος είναι συνήθως πιο ορατός στο κόκκινο και στο μπλε κανάλι σε σχέση με το πράσινο κανάλι. 

Halos


Το λογισμικό της φωτογραφικής σας δημιουργεί μια οπτική ψευδαίσθηση της οξύτητας, παράγοντας εικονικά μεγαλύτερη αντίθεση στα άκρα. Αυτό, ωστόσο, αδυνατεί να δημιουργήσει αρκετή λεπτομέρεια πέρα ​​από την ανάλυση της φωτογραφικής μηχανής. Απαλή αντίθεση δημιουργεί σωστότερες άκρες. Η υπερβολή στην αντίθεση κάνει τα άκρα να μοιάζουν ψεύτικα. Αυτό επιτυγχάνεται με τη δημιουργία ενός φόντου με τη μορφή εξωτερικού φωτοστέφανου και ενός μικρότερου εσωτερικού φωτοστέφανου στο χρώμα του θέματος. Επειδή η διαφορά μεταξύ του φωτοστέφανου στο φόντο και του χρώματος του αντικείμενου είναι μεγαλύτερη από ότι μεταξύ του χρώματος του αντικειμένου και του φόντου, η αντίθεση στα άκρα έχει αυξηθεί, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση της ενισχυμένης ευκρίνειας, αλλά επίσης έχει δημιουργήσει τα ανεπιθύμητα φωτοστέφανα.


Οι ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές εξοπλίζουν τους φωτογράφους με συνεχώς αυξανόμενο φάσμα αυτόματων και ημιαυτόματων λειτουργιών. Οι περισσότερες από αυτές επικεντρώνονται γύρω από διαφορετικούς τρόπους έκθεσης - ωστόσο πολλές κάμερες δίνουν επίσης επιλογές για διαφόρους τρόπους εστίασης (π.χ. auto, συνεχής εστίαση για θέματα που κινούνται και χειροκίνητη).

Δεν προκαλεί καμία κατάπληξη ότι πολλοί φωτογράφοι δεν κάνουν σχεδόν ποτέ χρήση της φωτογραφικής μηχανής και του φακού για «εστίαση χειροκίνητα». Μάλιστα αυτή την εβδομάδα μίλησα με έναν νέο ιδιοκτήτη DSLR ο οποίος δεν είχε προσέξει καν το διακόπτη χειροκίνητης / αυτόματης εστίασης πάνω στον φακό του.

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω λέγοντας, δεν υπάρχει σωστός ή λάθος χρόνος για να χρησιμοποιήσετε είτε την χειροκίνητη είτε την αυτόματη εστίαση - και οι δύο μπορούν να παράγουν εξαιρετικά αποτελέσματα σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, ωστόσο υπάρχουν μερικές φορές που  μπορείτε να είναι ευκολότερο να στραφείτε σε χειροκίνητη εστίαση:
 

1. Macro φωτογραφία




Όταν κάνετε μακρο φωτογράφηση σχεδόν πάντα να μεταβείτε σε χειροκίνητη εστίαση.

Το στενό βάθος πεδίου σε αυτά τα πλάνα σημαίνει ότι θα πρέπει να είστε απίστευτα ακριβείς με την εστίαση ώστε το θέμα να μην είναι έξω ή η φωτογραφική σας μηχανή να μην επιλέξει να επικεντρωθεί σε λάθος μέρος κι έτσι να καταστραφεί ολοσχερώς μια  φωτογραφία.

Για να την χρησιμοποιήσετε είναι επίσης πιθανόν να χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε ένα τρίποδο για την εξάλειψη κάθε κίνησης της κάμερας που μπορεί να γίνει εστιάζοντας είτε στη χειροκίνητη είτε στην αυτόματη λειτουργία.

Χειροκίνητη εστίαση δίνει τον έλεγχο πλήρως στα χέρια σας κατά τη λήψη κι έτσι μπορούν να γίνουν πολύ ακριβής ρυθμίσεις.



2. Χαμηλός φωτισμός




Η λήψη με χαμηλό περιβάλλοντα φωτισμό μπορεί να είναι δύσκολη για μερικές φωτογραφικές μηχανές και φακούς, όσον αφορά την εστίαση.

Ξέρετε πόσο η μηχανή σας αγωνίζεται στην αυτόματη λειτουργία, όταν κάθε φορά που πάει να κάνει μια λήψη ο φακός τρέχει από το ένα άκρο του στο άλλο και πάλι πίσω προσπαθώντας να κάνει την σωστή επιλογή, πριν αποφασίσει για το πού να εστιάσει. 

Αυτό μπορεί να επιμηκύνει ουσιαστικά την διαδικασία και να επιφέρει αρκετά απογοητευτικά αποτελέσματα πολλές φορές.

Με την μετάβαση σε χειροκίνητη λειτουργία μπορείτε να βρείτε γρήγορα το σημείο εστίασης σας και να κάνετε την λήψη σας μετά. 



3. Πορτρέτα




Όταν φωτογραφίζετε πορτρέτα χρειάζεται η εστίαση να είναι ακριβής. Στην πλειοψηφία των λήψεων σας οι άνθρωποι θα πρέπει να έχουν τα μάτια τους σε τέλεια εστίαση και έτσι αν στραφείτε σε χειροκίνητη εστίαση θα σας δώσει πλήρη έλεγχο για να μπορέσετε να τοποθετήσετε τα σημεία εστίασης της φωτογραφικής μηχανής σας στα μάτια. 

Η χειροκίνητη εστίαση στην εργασία με πορτρέτο συμβάλλει στη διασφάλιση ότι η εικόνα θα επικεντρωθεί στο τμήμα του προσώπου που θέλετε να φωτογραφήσετε.



4. Λήψη Μέσα από Γυαλί ή φράχτη




Αν έχετε ποτέ φωτογραφήσατε μέσα από ένα τζάμι ξέρετε πόσο συχνά οι κάμερες μπερδεύονται σχετικά με το πού να επικεντρωθεί η λήψη. 

Είτε πρόκειται για λήψη έξω από ένα παράθυρο αεροπλάνου, λαμβάνοντας ένα στιγμιότυπο σε ένα μουσείο ή φωτογράφηση ζώων μέσα από φράχτες στο ζωολογικό κήπο – μπορεί η κάμερά σας να μπερδευτεί. 

Η χειροκίνητη εστίαση θα το αποτρέψει αυτό εντελώς και θα σας επιτρέψει να συλλάβετε τα πράγματα λίγο πιο σωστά - εστιάζοντας στο αντικείμενο πίσω από το γυαλί ή το φράχτη. Εάν το κάνετε αυτό, σε συνδυασμό με ένα μεγάλο άνοιγμα (το οποίο μειώνει το βάθος πεδίου) και έρθετε κοντά στο φράχτη ή το γυαλί μπορείτε να εξαλείψετε εντελώς αυτά τα εμπόδια.



5. Φωτογραφία Δράσης




Λήψη γρήγορων κινούμενων θεμάτων (όπως τα αγωνιστικά αυτοκίνητα, τα αεροπλάνα, τα ποδήλατα, ζώα που τρέχουν κλπ) μπορεί να είναι μια απογοητευτική εμπειρία κατά τη φωτογράφηση με αυτόματη εστίαση.

Ακόμη και η συνεχής εστίαση μπορεί να μην είναι αρκετή ή η να υπάρχει σύγχυση αν δεν κάνετε panning με το θέμα σας ομαλά.

Ένας τρόπος για να ξεπεραστεί αυτό είναι για να μεταβείτε σε χειροκίνητη εστίαση και να προ επικεντρωθείτε  σε ένα σημείο που το θέμα θα κινηθεί μέσα – ώστε να το πάρετε σε αυτό το σημείο. Θα χρειαστεί να έχετε σωστό συγχρονισμό - αλλά θα διαπιστώσετε ότι αυτό θα δώσει πολλές φορές καλύτερα αποτελέσματα από ότι αν το αναθέσετε σε λειτουργίες αυτόματης εστίασης (ειδικά αν φωτογραφίζετε με λειτουργία συνεχούς λήψης/ burst). 
 

Εξάσκηση

Η λήψη σε λειτουργία χειροκίνητης εστίασης είναι μια ικανότητα που πρέπει να μάθετε και να εξασκήσετε. Ενώ θα έχετε περισσότερο χρόνο για να το πάρετε μια σωστή λήψη στατικών αντικειμένων, μπορεί να γίνει πιο δύσκολο κατά τη φωτογράφηση κινούμενων θεμάτων.

Αφιερώστε μία ή δύο ώρες με τη φωτογραφική μηχανή σας για να φωτογραφήσετε μόνο στη λειτουργία χειροκίνητης εστίασης. Εξασκηθείτε σε μια ποικιλία θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που κινούνται.



Φωτογραφία από palstavros
Κατά την εξέταση της σύνθεσης μιας εικόνας ένα  από τα στοιχεία που οι φωτογράφοι αναζητούν είναι οι «γραμμές». Οι γραμμές που μπορεί να υπάρχουν σε εικόνες είναι πολύ ισχυρά στοιχεία και με λίγη εξάσκηση μπορεί να προσθέσουν δυναμικότητα σε μια φωτογραφία από την άποψη της διάθεσης καθώς και τον τρόπο που οδηγούν τον θεατή μέσα στη φωτογραφία. 



Ουσιαστικά θα εξετάσουμε τρεις τύπους γραμμών, «οριζόντιες», «κάθετες» και «διαγώνιες». Κάθε είδος έχει διαφορετική επίδραση σε μια φωτογραφία και θα πρέπει να εξεταστεί για το καδράρισμα των φωτογραφιών σας. Το να μάθετε πώς να χρησιμοποιείτε τις γραμμές στη φωτογραφία παίρνει χρόνο και χρειάζεται πρακτική για να γίνετε καλοί σ' αυτό. Ένας καλός τρόπος εξάσκησης είναι να πάτε πίσω στις ομορφότερες εικόνες που έχετε τραβήξει και να ψάξετε για τις γραμμές που λειτούργησαν καλά, αλλά και αυτές που δεν το έκαναν. Στη συνέχεια, την επόμενη φορά που θα βγείτε με τη φωτογραφική μηχανή σας, πριν ξεκινήσετε να τραβάτε αναρωτηθείτε τι γραμμές είναι μπροστά σας και πώς μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε για να προσθέσετε κάτι στην επόμενη λήψη σας δουλεύοντας μαζί τους κι όχι κόντρα σ’ αυτές. 



Φωτογραφία από justeline

Σε αυτό εδώ το πρώτο μέρος θα δούμε τις οριζόντιες γραμμές. Μια οριζόντια γραμμή σε μια εικόνα μεταφέρει το μήνυμα της «σταθερότητας» ή της «ανάπαυσης». Ορίζοντες, πεσμένα δέντρα, ωκεανοί, οι άνθρωποι που κοιμούνται - όλα αυτά τα θέματα έχουν το στοιχείο της μονιμότητας, της αιωνιότητας ή της ανάπαυσης. Οι ορίζοντες είναι οι πιο κοινές οριζόντιες γραμμές που βρίσκονται σε φωτογραφίες και συχνά λειτουργούν ως σημείο διαχωρισμού σε μια φωτογραφία - στην πραγματικότητα είναι το κέντρο των όλων και το υπόλοιπο της εικόνας σχηματίζεται γύρω από αυτούς. Αν θέλετε να τονίσετε την ηρεμία και τη σταθερότητα ενός ορίζοντα μια αποτελεσματική τεχνική που χρησιμοποιείται είναι να τραβήξετε τις φωτογραφίες σας σε οριζόντια διαμόρφωση και με το κάδρο σας να έχει δυναμική από αριστερά προς τα δεξιά. Εναλλακτικά, αν θέλετε να επαναλάβετε οριζόντιες γραμμές φωτογραφίστε με τη μηχανή σας σε κατακόρυφη διαμόρφωση. Επίσης, λάβετε υπόψη ότι αδιάσπαστοι ορίζοντες μπορεί να οδηγήσουν σε μια φωτογραφία χωρίς συναίσθημα ή σε μια στατική φωτογραφία χωρίς δεύτερη δυνατότητα ανάγνωσης. Μια καλή στρατηγική για να αποφύγετε αυτού του είδους την στατικότητα είναι να χρησιμοποιήσετε άλλα σχήματα. Δηλαδή αν φωτογραφίζετε ένα τοπίο για να σπάσετε την ανιαρότητα του δώστε στον θεατή ένα σημείο ενδιαφέροντος (βουνά, δέντρα κλπ). 



Οι ορίζοντες δεν πρέπει γενικά (και ειδικά είναι προσωπική άποψη) να τοποθετούνται στο μέσο του σκελετού της εικόνας σας. Αυτό αφήνει μια αίσθηση ακαταστασίας στην σύνθεση ακόμα και αν όλα τα υπόλοιπα στοιχεία είναι τέλεια κατανεμημένα. Μια πολύ πιο αποτελεσματική τεχνική είναι να τους τοποθετήσετε στο άνω ή κάτω τριτημόριο του κάδρου σας (διαβάστε το άρθρο για τον κανόνα των τρίτων). Πληθώρα οριζόντιων γραμμών μπορούν να δώσουν ρυθμό ή να δημιουργήσουν εξαιρετικά μοτίβα που μπορεί να γίνουν το επίκεντρο μιας εικόνας από μόνες τους.



Σε επόμενο άρθρο θα μιλήσουμε για τις κάθετες και διαγώνιες γραμμές. Έχετε λίγες μέρες να πειραματιστείτε με αυτά που αναφέραμε. Τραβήξτε διαφορετικές εκδοχές των εικόνων που παίρνετε με τις γραμμές σε διαφορετικά σημεία για να δείτε τι συμβαίνει και που λειτουργούν αποδοτικά. Καλή εξάσκηση.

Συνέχεια: Γραμμές σύνθεσης (B. Κάθετες & Διαγώνιες) 



Την επόμενη φορά που θα είστε έτοιμοι να πατήσετε το κουμπί της φωτογραφικής μηχανής σας, σταθείτε μια στιγμή και ρωτήστε τον εαυτό σας: "Που είναι το σημείο που θα πρέπει να εστιάσω σε αυτή την εικόνα".  Κάποιοι άλλοι τρόποι για να προσεγγίσουμε το ίδιο ερώτημα θα μπορούσαν να είναι - Ποιο είναι το σημείο που μας συμφέρει να εστιάσουμε; Τι θα τραβήξει το μάτι του θεατή αυτής της εικόνας; Τι θα κάνει αυτή την εικόνα, να ξεχωρίσει από τις άλλες; Ποιο είναι το θέμα μου;

Ο λόγος για τον οποίο είναι σημαντικό ένα σημείο εστίασης είναι ότι όταν βλέπουμε μια εικόνα τα μάτια μας χρειάζεται συνήθως να εστιάσουν, να κατευθυνθούν δηλαδή σε ένα σημείο ή κάτι που θα τραβήξει πραγματικά την προσοχή. Χωρίς αυτό θα έχετε ανθρώπους που απλά θα ρίχνουν μια ματιά στις φωτογραφίες σας και στη συνέχεια να προχωράνε στην επόμενη. Μόλις εντοπιστεί ένα σημείο εστίασης η που θα μπορούσε να προκαλέσει το ενδιαφέρον του θεατή σας τότε θα πρέπει να αναρωτηθείτε πώς μπορείτε να το ενισχύσετε. 

Ένα σημείο εστίασης μπορεί να είναι σχεδόν οτιδήποτε, από ένα άτομο, σε ένα κτίριο, ένα βουνό, ένα λουλούδι, κλπ. Προφανώς, όσο πιο ενδιαφέρον και ξεχωριστό το σημείο τόσο το καλύτερο - αλλά υπάρχουν και άλλα πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να ενισχύσετε την δυναμική του. Υπάρχουν 6 βασικές τεχνικές για την τόνωση του σημείου εστίασης σε μια εικόνα:

Θέση: Φέρτε το σε προφανή θέση, ίσως να θέλετε να διαβάσετε για τον κανόνα των τρίτων για μερικές ιδέες.

Χρώμα: Η χρησιμοποίηση αντίθετων χρωμάτων μπορεί επίσης να είναι ένας τρόπος καθορισμού του σημείου που θα δώσετε βαρύτητα, ξεχωρίζοντας το από τον περιβάλλοντα χώρο.

Blur (θόλωμα): Αν θέλετε πραγματικά να κάνετε κάτι πιο δύσκολο παίξτε με μικρότερες ταχύτητες κλείστρου, εάν κύριο θέμα σας είναι σταθερό και τα πράγματα γύρω από αυτό βρίσκονται σε κίνηση.

Μέγεθος: το να γίνει το κεντρικό σας σημείο μεγάλο σε μέγεθος δεν είναι ο μόνος τρόπος για να το κάνετε εμφανές, αλλά σίγουρα μπορεί να βοηθήσει. 

Σχήματα: αντιθέσεις παρόμοια σχήματα και υφές μπορεί να κάνουν ένα θέμα να ξεχωρίζει, π.χ. ιδιαίτερα μοτίβα που επαναλαμβάνονται γύρω από ένα θέμα.

Focus: Μάθετε να χρησιμοποιείτε το βάθος πεδίου να θολώνει τα άλλα θέματα, μπροστά ή πίσω από το σημείο εστίασης σας.


Λάβετε υπόψη ότι ο συνδυασμός των παραπάνω στοιχείων μπορεί να λειτουργήσει καλά ακόμα και μαζί.

Τέλος, μην συγχέουμε το θεατή με πάρα πολλά ανταγωνιστικά σημεία εστίασης που θα μπορούσαν να συντρίψουν το κύριο σημείο εστίασης. Τα δευτεροβάθμια σημεία ενδιαφέροντος μπορεί να είναι χρήσιμα για να οδηγήσουν το μάτι, αλλά πάρα πολλά με ισχυρό οπτικό αντίκτυπο απλά θα δημιουργήσουν ακαταστασία και σύγχυση.


Δημοφιλείς αναρτήσεις

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Buy t-shirts

Social Networks

Twitter Flickr Facebook

[To]PICs